بدرقه نماز با بهترین هدیه پیامبر(ص): 
هدیه، سنّت نیکو و پسندیده ای است که نه تنها عرف جامعه ی بشری آن را تحسین می کند، بلکه آموزه های دینی نیز برای آن اهمیت ویژه ای قائل شده است تا آنجا که پیامبر اعظم(ص) هدیه را عاملِ برای از بین بردن کینه ها معرفی نموده و می فرماید:
«الْهَدِيَّةُ تُذْهِبُ الضَّغَائِنَ مِنَ الصُّدُور»(1)
هديه كينه را از سينه ها مي برد.
امام جعفر صادق(ع) نیز هدیه دادن را عاملی برای افزایش دوستی، معرفی نموده و می فرماید:
«تَهَادَوْا تَحَابُّوا»(2)
به يكديگر هديّه بدهيد تا بر دوستى شما نسبت به يك ديگر بیافزاید.
|
حال که با اهمیت هدیه آشنا شدیم، اینک این سؤال مطرح می شود که بهترین هدیه، چه نوع هدیه ای است به عبارت دیگر، ملاک ها و معیارهاری «هدیه برتر» چیست؟
اکثر افراد، ملاک های ظاهری چون «گران قیمت بودن»، «رنگ زیبا داشتن»، «جنس خوب داشتن» و اموری از این قبیل را ملاک و معیار هدیه برتر می دانند اما وقتی به سبک زندگی معصومین(ع) مراجعه می کنیم، می بینیم که سیره عملی آن بزرگواران در انتخاب هدیه برتر، تنها توجه به ملاک ظاهری، نبوده است بلکه آن بزرگواران سعی می کردند هدیه ای به طرف مقابل بدهند که علاوه بر پر کردن خلأهای مادی، روح و جان طرف مقابل را نیز صیقل دهد.
از همین رو در بسیاری از موارد هدیه ای را انتخاب می فرمودند تا زمینه ی ترقی و تکامل معنوی عزیزان شان را فراهم نماید. که به عنوان نمونه می توان از تسبیحات حضرت زهرا (ع) نام برد، بزرگ ترین هدیه ای که پیامبر اعظم (ص) آن را به حضرت صدیقه طاهره(ع) تقدیم نمودند.
امام باقر (ع) در این زمینه می فرماید:
«مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَيْ ءٍ مِنَ التَّحْمِيدِ أَفْضَلَ مِنْ تَسْبِيحِ فَاطِمَةَ (ع) وَ لَوْ كَانَ شَيْ ءٌ أَفْضَلَ مِنْهُ لَنَحَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ (ص) فَاطِمَةَ(ع)»(3)
خداوند متعال به چیزی برتر از تسبیح حضرت زهرا(ع) عبادت نشده است؛ همانا اگر چیزی با فضیلت تر از آن وجود داشت، رسول خدا(ص) آن را به حضرت فاطمه (ع) تعلیم می نمود.
از همین رو شایسته است که نمازمان را با تسبیحات حضرت زهرا(س) بدرقه نماییم چرا که آن دسته از نمازگزارانی که بعد از اتمام نماز، با تسبیحات حضرت زهرا(س) به تسبیح خداوند بپردازند از ثواب ها و تسهیلات معنوی ویژه ای برخوردار خواهند شد.
به عنوان نمونه امام صادق(ع) در این زمینه می فرماید:
هر كس خدا را بعد از هر نماز واجب، با تسبيحات حضرت زهرا (عليها سلام) تسبیح کند، پيش از آنكه پاهايش را از حالت تشهّد بگرداند، يا پيش از آنكه از جا برخيزد خداوند او را بيامرزد.(۴)
(1) عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 74.
(2) من لا یحضره الفقیه، ج 3، ص 299.
(3) کافی، ج 3، ص 343.
(۴) من لایحضره الفقیه، ج 1، ص 320.
دسته بندی موضوعی:«گفتگو با خدا» صفحه اختصاصی «نماز»
برچسب:
نویسنده: پارسا رضایی