وقتی که قرار است در کلاس کنفرانس ارائه بدهیم، برای اینکه آمادگی لازم را به دست آوریم قبل از ارائه کنفرانس، بارها و بارها متن از قبل تنظیم شده را چندین بار با دقت مرور می کنیم. و یا هنگامی که قرار است با یک شخصیتی ملاقات داشته باشیم قبل از دیدار با او، خودمان را برای ملاقات با او آماده می کنیم.
در امور عبادی نیز، آموزه های دینی سفارش نموده اند که برای بهره مندی هرچه بهتر از نماز، با اذان و اقامه به استقبال نماز برویم. این در حالی است که متاسفانه گاهی این دو امر مهم، مورد بی مهری واقع می شوند.
واقعیت این است که ما، با نگفتن اذان و اقامه خودمان را از کسب فیوضات بی نهایت الهی محروم نموده ایم چرا که گفتن اذان و اقامه با اینکه به وقتی زیادی نیاز ندارند اما برکات و ثمرات فوق العاده ی را نصیب نمازگزار می کنند.
چنانکه حضرت امام جعفر صادق(ع) در این زمینه می فرماید:
« كسى كه نماز كند با اذان و اقامه، دو صف از ملائكه پشت سرش نماز كند، و كسى كه نماز كند با اقامه بدون اذان، پشت سرش يك صف از ملائكه نماز كند.» راوى سؤال مى كند كه مقدار هر صفى چقدر است. فرمود: «اقلش مابين مشرق و مغرب است، و اكثرش مابين آسمان و زمين است.»(1)
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1)امام خمینی، آداب الصلاة، موسسه ی تنظیم و نشر آثار امام خمینی، چاپ هفتم، 1378 هـ.ش. ص 144.
دسته بندی موضوعی: «گفتگو با خدا» صفحه اختصاصی «نماز»
برچسب:
نویسنده: پارسا رضایی