گر در یمینی پیش منی

اعمال در ترازوی قضاوت:

امروز که مصادف است بامیلاد خجسته و مبارک حضرت علی بن موسی الرضا(علیه السلام) بهانه و فرصت خوبی است که لا اقل برای یکبار هم که شده، هر کس کلاهش را قاضی قرار داده و خودش در باره اعمالش قضاوت کند که چقدر با معیارهای امام رضا(ع) همخوانی و مطابقت دارد؟ تا معلوم شد که آیا جزو کسانی است که این افتخار نایلش شده که:

«گر در یمنی، چو با منی، پیش منی»

یا نه خدای ناکرده جزو افرادی است که:

«گر پیش منی، چو بی منی، در یمنی»

که اگر چنین باشد باید به خاطر این جهل مرکب سر به دیوار کوبیده و ضجه کنان فریاد بر آورد:

«من با تو چنانم ای نگار یمنی

خود در غلطم که من توام، یا تو منی»

یکی از شاقول های که می توان با آن اعمال مان را مورد سنجش قرار دهیم که چقدر با معیارهای مورد تایید امام رضا(ع) تطابق دارد؟ شاقول «آزار نرساندن به دیگران در عمل، و بدخواه نبودن نسبت به آنان در دل» است.

چرا که آن امام همام فرمود:

«مَنْ ... آذَى وَلِيّاً مِنْ أَوْلِيَائِي أَوْ أَضْمَرَ لَهُ سُوءاً فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ لَهُ حَتَّى يَرْجِعَ عَنْه »[1]
________________________________

[1] . نوری، حسین، مستدرک الوسائل، مؤسسه آل البیت، چاپ اول،1408 ق، ج 9؛ ص 102.